ABC faktoringu


Wielu dostarczycieli produktów bądź usług nie dostaje na czas należności od swoich odbiorców.
Ze względu na dobre kontakty z adresatami sami udzielają im kredytu handlowego lub też nabywcy bezumownie nie płacą wypłat w terminie.

usługi finansowe-kredyty

Autor: Devendra Makkar
Źródło: http://www.flickr.com
Jeżeli stan chronicznego kredytowania adresatów poprzez dostarczycieli utrzymuje się przez dłuższy czas, dostawcy zaprzepaszczają płynność finansową po czym szukają zewnętrznych źródeł opłacania, takich jak pożyczki, leasing czy fundusze strukturalne. Użytkując z nich, zaciągają prywatne zobowiązania a więc intensyfikują zadłużenie, zamiast dochodzić wypłat od adresatów. Między innymi przywróceniu biegłości pieniężnej takiego dostawcy służy faktoring. Faktorant szybko zdobywa gotówkę, zaś faktor zadba często także o bieżącą windykację należności od odbiorców. Umowa faktoringu są to dwa elementy: cesja wierzytelności jak też pożyczka, jaką spłaca odbiorca wierzytelności w drodze cesji. Umowa zawierana jest na czas nieokreślony. Faktorant przekazuje każdą fakturę na faktora. Faktorant dostaje zapłatę: niezwłocznie po powstaniu wierzytelności i scedowaniu jej na faktora (faktoring zaliczkowy lub – poszerzone informacje pod linkiem – dyskontowy) lub w dniu wymagalności pożyczek, po uzyskaniu zapłaty od dłużnika lub w innym czasie (faktoring wymagalnościowy). Partycypantem transakcji jest również odbiorca towarów lub (sprawdź mega ofertę serwis www usług, zatem dłużnik faktoringowy. Nie jest on jednak stroną umowy. Efektem prawnym zawartej umowy jest zmiana wierzyciela. Dłużnik z kolei zostaje ten sam.

Faktoring niepełny z kolei polega na wykupie przez faktora należności bez przeniesienia ryzyka niewypłacalności adresatów swojego klienta. W tym wypadku to klient jest odpowiedzialny za wypłacalność kontrahentów.